Make Over!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Update!!!

posted on 05 Jun 2011 13:41 by anotherdays-eunhae
เบอร์ 1 Mr. Jay Park!!!~
รูปนี้แทบไม่ต้องทำอะไรเลย นายแบบมาน่ารักอยู่แล้ว ห้าๆๆ
 
 
เบอร์ 2 Mr. Jay Park!!!~ (Again!!!)
คราวนี้มาลุคสาวแว่น โฮกฮากมากเลย >//////< 
 
 
เบอร์ 3 MR. ห้อยย เอ้ยย Mr. Junhyung
คนนี้ทำยากที่สุดแล้วละ =[]= ตอนแรกนึกว่าจะไม่รอดแล้ว มาดแมนเกิ๊นนน T^T
 
 
เบอร์ 4 Mr. Ok Taecyeon
คนนี้เป็นเหยื่อคนแรกที่ลองทำ Make Over ดูห้าๆๆ
 
 
เบอร์ 5 Mr. Dongwoon
เจ้าชายอาหรับ กลายเป็นเจ้าหญิงอาหรับ ห้าๆๆ (ทำไมวงนี้ต้องเป็นเจ้าสาว??)
  
 
สวยไหมฮับทุกท่าน >O<
 
ส่วน 2 รูปด้านล่างคุณพี่บอกน่ากลัวไป เลยไม่เอาขึ้นแท่นผลงาน ห้าๆๆ
อีกทั้งยังไม่ได้ทำอะไรเลยด้วย แค่เสียบวิกลงไปกับแต่งหน้า =[]=
 
 
แค่เสียบวิก แต่งหน้าก็น่ารักแล้ว My Son!!!~ >////<   
 

My Pic!!!~

posted on 04 Jun 2011 15:26 by anotherdays-eunhae
          
 
 
       

CD ของอาหมวยนามว่า Jay Park

posted on 17 May 2011 01:10 by anotherdays-eunhae
เมื่อเปิดกล่องดำ... ท่านก็จะเจอ 2 สิ่งตามภาพด้านล่าง
 
นั่นคือ....
 
....
 
.
 
 
CD กับ Diary(ลับ??) สุดยอดแห่งความโมเอ้และเซะซี่ของอาหมวย!!!!~
Photobucket
 
เมื่อเปิด CD ดูก็ยังไม่ค่อยตื่นเต้น เนื่องจากเจอแต่หน้า หล่อๆ ของอาหมวย
Photobucket
 
ถึงแม้ตอนเปิดครั้งแรกมาจะเจออาหมวยมาขายความเซะซี่ก็หาได้ตื่นเต้นไม่
เนื่องจากพี่แกเอามาเปิดเผยผ่านทางทวิตตู้เรียบร้อยแล้ว =[]=
Photobucket
 
มาประมวลภาพโดยรวมกันต่อ ^O^
เริ่มด้วยหน้าปก CD, กล่องใส่, แล้วก็ CD ตามมาด้วยภาพใน Diary >////<
Photobucket
ภาพโทรศัพท์รอยยิ้มกระชากใจมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ^____________________^
 
ส่วนภาพอื่นๆ ไร้ซึ่งคำบรรยายมากๆ ห้าๆๆ
Photobucket
 
ยังมีอีกหลายๆ ภาพที่ไม่ได้นำมาลง
ใครที่ได้รับ CD แล้วจะรู้ว่า Diary มันสุดยอดแห่งความโมเอ้จริงๆ >///<
Photobucket
 
มาดูภาพเร็วๆ ของ Diary กัน...
Photobucket
 
อีกซักภาพ... 
Photobucket

Fiction 2PM : OPV Our Journey II [TaecJay Ft.Khun]

posted on 28 Aug 2010 11:41 by anotherdays-eunhae

<object width="1280" height="745"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/oM08ATLRzAU?fs=1&amp;hl=en_US&amp;color1=0x402061&amp;color2=0x9461ca"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/oM08ATLRzAU?fs=1&amp;hl=en_US&amp;color1=0x402061&amp;color2=0x9461ca" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="1280" height="745"></embed></object>

http://www.youtube.com/watch?v=oM08ATLRzAU

Fiction 2PM - Our Journey

posted on 10 May 2010 17:09 by anotherdays-eunhae

ตัวอย่าง.... Fiction ที่ประกอบ OPV ข้างล่าง
ตัดมาให้อ่านแว้บๆ ค่ะ (พี่สาวเป็นคนแต่ง) ไม่ได้เอามาหมดทั้งพาร์ท
ใครสนใจตามไปอ่านได้ที่... 2time-story.com >O<

======================================

Title : Our Journey
Cast : Taec x Jay, Chan x Dong, Khun x Ho, Su x Kwon
Writer : Suteki [Sukkie]
Type : Comedy/Drama / Everything you call "Life"


Special Episode : Kiss

"A kiss is a lovely trick designed by nature to stop speech when

words become superfluous.
~Ingrid Bergman"

“จูบ ก็คือ เล่ห์กลเล็กๆที่ออกแบบโดยธรรมชาติ เพื่อยุติบทสนทนา เมื่อถ้อยคำเหล่านั้นกลายเป็นสิ่งไม่จำเป็น”  - อิงกริด เบิร์กแมน


พาร์ท - จุนซู

..................

เสียงรัวที่ประตูดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ผมกระชากผ้าห่มแล้วลุกขึ้นทันที
“บอกแล้วใช่มั้ย ให้เงียบ” ไม่มีเสียงตอบรับจากคนในห้อง
เสียงเคาะประตูยังไม่หยุด ผมก้มลงมองเตียงข้างล่าง สองคนนั้นไม่อยู่แล้ว
ผมปีนลงจากเตียงแล้วเดินไปเปิดประตูห้องอย่างสะลืมสะลือ
โจควอน ยืนอยู่หน้าห้อง สีหน้าตอนนี้กำลังโกรธ
ผมชักเริ่มเดาได้ทันทีว่าเขามาด้วยจุดประสงค์อะไร
เพียงแต่ตอนนี้สมองผมปิดการรับรู้ใดๆทั้งสิ้น ตอนนี้ต้องการแค่กลับไปนอนที่เตียงไวๆ
“ผมเอือมที่จะพูดเรื่องนี้กับพี่ แล้วนะ”
ผมอยากจะเถียงกลับไปว่า งั้นอย่าพูด แต่พอคิดว่าถ้าพูดไปอย่างที่คิด...เรื่องคงไม่จบ
ผมอยากกลับไปนอนต่อ~

“ลงโทษแบบไหนพี่ก็ไม่รู้สึก แถมไม่เข็ด ผมเริ่มจะจนปัญญาแล้ว…………..”
โจควอนยังไม่ทันพูดจบ ผมรีบดึงหน้าของอีกฝ่ายเข้ามาใกล้ก่อนจะหยุดเสียงบ่นด้วยริมฝีปาก
ผมแตะริมฝีปากลงบนริมฝีปากของเขาสักครู่แล้วค่อยถอยออกมา
โจควอนอยู่ในสภาพอ้าปากค้างและดวงตาเบิกโพลง

“ราตรีสวัสดิ์นะ” ผมพูดเบาๆแล้วโบกมือลา ก่อนจะดึงประตูปิดใส่หน้าอีกฝ่าย
ผมคลานขึ้นเตียงอีกรอบ ดึงหูฟังมาครอบหูแล้วเปิดเพลงกล่อม ก่อนเข้าสู่นิทรา

เสียงตะโกนโหวกเหวกดังอยู่ข้างนอก “ไอ้คิม จุนซู เปิดประตูเดี๋ยวนี้!!!!!!!!!”
ตามมาด้วยเสียงเคาะประตูที่สามารถปลุกคนได้ทั้งหอดังขึ้นต่อเนื่อง

ผมกำลังนอนหลับฝันดี….

=============================================

“จูบ...คุณ คิดว่าไม่สำคัญ
แต่เมื่อคุณจูบฉัน... ทำไมฉันสั่นไปถึงหัวใจ” – เพลง: จูบ  ศิลปิน: พิทยา บุญยรัตพันธ์


พาร์ท – ชานซอง

......................

ผมเดินเข้าห้องนั่งเล่น สายตาเหลือบไปเห็นเจ้าหมอนั่นกำลังนั่งฟังเพลงเอาหลังพิงกำแพงริมหน้าต่างอยู่
เขาหลับตารึเปล่าผมไม่แน่ใจ แต่ในหัวเริ่มคิดแผนหยอกเจ้านี่ขึ้นมาทันที

...............

ผมยื่นใบหน้าเข้าไปใกล้เจ้านั่น กะว่าอูยองลืมตาขึ้น เขาต้องผงะตกใจแน่ๆ
ยังไม่ทันขาดคำหมอนั่นลืมตาขึ้นแล้ว เขาถอยหน้าออกห่างผมระยะหนึ่ง อย่างที่ผมกะไว้เด๊ะ

ไอ้หมอนี่ต้องตกใจแหงๆ

อูยองถอยหลังไป สักครู่ทำท่าครุ่นคิด ก่อนจะตัดสินใจยื่นหน้าเข้ามา
ยื่นหน้าเข้ามา!!!! มันต้องไม่ใช่แบบนี้สิ!!!!
เอ...สงสัยหมอนั่นอยากให้ผมเป็นฝ่ายเสียหน้าแล้วยอมแพ้ไปเองล่ะมั้ง.... ไม่มีวันหรอก
ผมไม่ยอมแพ้ ค่อยๆเคลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้เขาอีก
ระยะห่างระหว่างใบหน้าเราสองคน เริ่มร่นขึ้นเรื่อยๆ เจ้าหมอนั่นยังคงไม่ถอย

จาก 10 ซม. ค่อยๆลดเป็น 7 ซม. 5 ซม. 4ซม.........................

ใกล้จนผมนับสิวรอบใบหน้า เขาได้เลย แถมดวงตาที่ปูดขึ้นเหมือนโดนต่อยนั่นอีก ทำให้ผมสังเกตแววตาของอีกฝ่ายไม่ได้ว่าตอนนี้เขานึกสนุก

อะไรกันแน่ รึนี่จะเป็นกลไกป้องกันตัวเองตามธรรมชาติของผู้ชายคนนี้
แต่ไม่ว่ามองยังไง ผู้ชายคนนี้ก็ช่างไม่มีเสน่ห์เอาเสียเลย หน้าตาช่างเหมือนคนปกติ เหมือนจนน่ากลัว

ระยะห่างระหว่างเรา...มันไม่เหลือแล้ว
ปลายจมูกผมแนบกับแก้มอีกฝ่าย (จะเรียกว่าโชคร้ายในความโชคดีมั้ยเนี่ย ที่เกิดมาจมูกผมโด่งเกินไป)
แก้มเขานิ่มชะมัด แก้มบวมๆของเขานิ่มเหมือนมีแอร์แบ็คฝังอยู่ภายใต้รูขุมขน
ริมฝีปากเราประกบกันแนบสนิท ผมชักเริ่มตลกไม่ออก

แผนผมมันไม่ได้ผล และไม่ได้เป็นไปตามที่คิดเลยสักนิด อูยองไม่ได้ผงะหนี
นอกจากจะไม่หนีแล้ว ไอ้หมอนั่นยังเอาลิ้นเข้ามาในปากผมอีก!!!!!!!!!!!!!
ผมกัดฟันแน่นชนิดว่าเอาอะไรมาง้างก็ไม่ออก

เจ้าหมอนั่นเริ่มเอาลิ้นสำรวจ ฟันผม
ผมกระชากตัวเองออกแล้วถอยกรูดให้ห่างจากหมอนั่นให้มากที่สุด
จาง อูยองเอามือขึ้นเช็ดริมฝีปาก ก่อนส่งเสียงหัวเราะเย้ยหยันผม

“ฉัน ชนะแล้ว” เขาทำท่าดีใจเป็นเด็กๆ กระโดดไปมา ก่อนจะวิ่งหนีเข้าประตู
ทิ้งผมให้ยืนทำหน้างงอยู่ที่เดิม.....

ผมยกมือแตะปากของตัวเอง ความรู้สึกที่เหลืออยู่บนริมฝีปากมันเหมือนถูกไฟช็อต
ผมคิดถึงตอนที่ปาก เราทั้งคู่สัมผัสกัน หัวใจผมเต้นแรงขึ้นทันที.........

===========================================

New Year Kiss มีที่มาจากความเชื่อที่ว่าหากไม่ได้จูบใครสักคน ณ วินาทีที่เปลี่ยนผ่านสู่ปีใหม่  ปีนั้นทั้งปีจะต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยว

เดียวดาย – Traditional Kiss (Wikipedia)


พาร์ท - แจบอม

.....................


เสียงตะโกนดังจากทุกสารทิศ เริ่มต้นการนับเวลาถอยหลัง


5…..4…..3…..2….1 Happy New Year!!


แทคยอนก้มลงจรดริมฝีปากอันเย็นชืดลงบนปากผมเบาๆ แล้วค่อยผละออกอย่างเชื่องช้า
ก่อนทอดสายตาพิจารณาใบหน้าอันขาวซีดเหมือนกระดาษของผม

ผมมองเขาแล้วเริ่มขมวดคิ้ว ทำไมหมอนั่นต้องจ้องผมแปลกๆ ด้วย “Happy Ne…@#%^$#&^”
ไม่ทันที่ผมจะพูดจบ เขาก้มหน้าลงอีกรอบ
แล้วจุมพิตผมอีกครั้งด้วยริมฝีปากที่แห้งและเย็นสนิทราวกับเกล็ดหิมะที่ปลิวอยู่ในขณะนี้
ลมหายใจอุ่นๆ เขาเป่ารดหน้าผม เป็นสัญญาณของสิ่งมีชีวิตท่ามกลางบรรยากาศที่หนาวเหน็บ
เขาค่อยๆ ผละตัวออก ลมหายใจของเราสองคนพ่นออกมาเป็นสีขาว


“Happy New Year แล้วก็ปีนี้..ขอฝากตัวด้วยครับ” เขาก้มหัวลง โค้งคำนับสั้นๆ

ผมรวบรวมสติก่อนถามเขาออกไป “ทำไมนายจูบสองรอบ”

เขาอ้ำอึ้งเล็กน้อย ก่อนค่อยๆ หยิบโทรศัพท์มือถือที่ซ่อนอยู่ในโค้ทตัวหนาออกมา

“ก็ข้างนอกมันนับเร็วกว่าที่ผมตั้งเวลาไว้อีก ผมก็ไม่อยากจะโดดเดี่ยวเดี่ยวดายในปีนี้
ถ้าป้องกันได้ให้ผมอะไรผมก็จะทำ”

เขาส่งยิ้มแล้วเอามือเกาที่หน้าตัวเอง ผมจ้องหน้าเขาเขม็ง

………………


===========================================


“Kissing is like drinking salted water : you drink and your thirst

increases”

“การจูบก็เหมือนการ ดื่มน้ำเกลือ ยิ่งดื่มยิ่งกระหาย” – สุภาษิตจีน


พาร์ท – จุนโฮ

.....................

“ไหนลองอ้าปากซิ”

ร่างกายผมทำตามคำสั่งเขา เสมือนเป็นร่างกายของเขาเองเลย

เขาก้มหน้าลงมาประกบที่ริมฝีปากผม ก่อนดุนลิ้นเข้ามา
ลิ้นเขาแตะผนังเพดานบนปากผมเป็นเชิงข่มขู่ก่อนจะค่อยตวัดลงมาทักทายกับลิ้นที่นอนนิ่งของผม

ผมเริ่มทำอะไรไม่ถูก ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผมต้องทำยังไงต่อ

สมองผมเริ่มสั่งการ ร่างกายผมเริ่มโอนอ่อนไปตามจังหวะที่เขาเป็นคนกำหนด
ผมขยับริมฝีปากตอบอย่างช้าๆ

หยาดฝนไหลลงมาตามหน้าผากก่อนจะถูกขนคิ้วซึมซับ
แล้วค่อยๆไหลไปตามร่องผิวหนังบนใบหน้า น้ำฝนจำนวนหนึ่งไหลเข้ามาในปาก ตามจังหวะที่ริมฝีปากเราขยับ
ลิ้นผมรับรสน้ำฝนที่เข้ามา แต่ในขณะเดียวกันก็โดนลิ้นอีกฝ่ายหยอกล้อด้วย

ผมสำลักทันที “แค่ก..แค่ก...”
อีกฝ่ายถอนลิ้นและใบหน้าออกก่อนที่ผมจะก้มตัวลงสำลัก

ผมรู้สึกว่าใบหน้าตัวเองร้อนผ่าว ไม่กล้าสบสายตาคนตรงข้าม

“ถ้าฉันเป็นผู้หญิงที่ได้รับจูบจากนาย ฉันคงร้องไห้เพราะความห่วยแตกของนายแล้ว”

เขาจับคางผมเงยขึ้นก่อนยื่นหน้าเข้ามาพูดใกล้ๆ
“จูบเมื่อกี้ฉันให้แค่ 3 คะแนนนะ ท่าทางนายต้องฝึกอีกเยอะ”

“กลับบ้านดีๆนะเด็กน้อย แล้วเจอกัน” เขาเอามือลูบหัวผมเบาๆ ก่อนยัดเยียดร่มใส่มือผม

พี่นิชคุณเดินออกไปท่ามกลางสายฝน ให้เม็ดฝนตกกระทบร่างไปเรื่อยๆ เขาผิวปากเสมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย

ผมยืนมองร่างคนตรงหน้าจนเดิน หายลับตาท่ามกลางฝนที่ตกกระหน่ำ ผมรู้สึกเกลียดตัวเอง

เกลียดตัวเองที่สูญเสียการควบคุมทุกครั้งที่อยู่ใกล้ๆ เขา
เกลียดร่างกายที่ไม่สามารถบังคับได้อย่างที่ใจนึก
เกลียดตัวเองที่ต้านทานเขาไม่ได้เลยทุกที

ทุกๆครั้งที่อยู่ใกล้ๆ เขา ผมรู้สึกตัวเองเป็นคนด้อยค่าและตัวเล็กจนไม่เคยได้อยู่ในสายตาเขาเลย

และที่เกลียดตัวเองสุดๆ คือเวลาที่ผมบอกตัวเองว่าผมเกลียดเขาเต็มประดา
แต่... ไม่เคยเลย....ที่สักครั้ง ใจผมจะยอมรับฟัง

ผมไม่เคยเกลียด เขา.......ไม่เลยจริงๆ


==================================

ใครสนใจอ่านเรื่องนี้ต่อ... กรุณาตามไปได้ที่ 2time-story.com ค่ะ ห้าๆๆ
ที่สำคัญสมัครเข้าไปอ่านแล้ว... อย่าลืม "เม้น" ด